Wikipedia

Αποτελέσματα αναζήτησης

Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018


ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  33
Θέμα: Ὀρθοδοξία καί Ἑλληνικόν Ἔθνος
Πρός
τόν Ἱ¬ε¬ρόν Κλῆ¬ρον
καί τόν εὐ¬σε¬βῆ λα¬όν
τῆς  κα¬θ’ ἡ¬μᾶς Ἱ¬ε¬ρᾶς Μη¬τρο¬πό¬λε¬ως

Χριστιανοί μου!
Ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας τό θρίαμβο τῆς Ὀρθοδοξίας, τῆς ὀρθῆς πίστεως, ἡ ὁποία κατενίκησε ὅλες τίς αἱρέσεις καί στερεώθηκε γιά πάντα. Ἑορτάζει ἡ Ἐκκλησία μας σήμερα καὶ τιμάει αὐτὰ ποὺ οἱ Προφῆτες εἶδαν καὶ γνώρισαν. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα οἱ Ἀπόστολοι δίδαξαν, αὐτὰ τὰ ὁποῖα οἱ διδάσκαλοι δογμάτισαν καὶ ἡ οἰκουμένη συμφώνησε. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἔκαναν τὴν χάρη νὰ λάμψει καὶ νὰ παρουσιασθεῖ ἡ ἀλήθεια. Ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας καί τήν Ὀρθοδοξία, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ὀντολογικό συστατικό στήν μακραίωνη πορεία καί στήν ταυτότητα τοῦ Ἔθνους μας.
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκ¬κλη¬σί¬α ἀ¬πο¬τε¬λεῖ τό πνευ¬μα¬τι¬κό στέ¬γα¬στρο τῆς Ἑλ¬λά¬δος, ὑ-πό τήν προ¬στα¬τευ¬τι¬κή σκέ¬πη τοῦ ὁ¬ποί¬ου δι¬ε¬φυ¬λά¬χθη ἀ¬πό ἰ¬σχυ¬ρούς καύ¬σω¬νες καί κα¬ταρ¬ρα¬κτώ¬δεις ὑ¬ε¬τούς ἡ ζω¬ή καί ἡ ἀ¬κε¬ραι¬ό¬τη¬τα τοῦ Ἔ¬θνους μας. Αὐ¬τή ἀ-πε¬κά¬λυ¬ψε στούς Ἕλ¬λη¬νες «ὅν, ἀ¬γνο¬οῦ¬ντες, ηὐ¬σέ¬βουν», συ¬νε¬τέ¬λε¬σε στή δι¬α¬μόρ-φω¬ση τοῦ ὑ¬περ¬χι¬λι¬ε¬τοῦς Βυ¬ζα¬ντι¬νοῦ Πο¬λι¬τι¬σμοῦ, ὑ¬πῆρ¬ξε ἡ μό¬νη κα¬τα¬φυ¬γή καί τό μό¬νο στή¬ρι¬γμα στούς ζο¬φε¬ρούς χρό¬νους τῆς δου¬λεί¬ας, ἐ¬νέ¬πνευ¬σε καί εὐ¬λό-γη¬σε τόν ἱ¬ε¬ρό ἀ¬γῶ¬να τῆς πα¬λιγ¬γε¬νε¬σί¬ας. Αὐ¬τή εἶ¬ναι ὁ κα¬τ’ ἐ¬ξο¬χήν πα¬ρά¬γων ἑ-νό¬τη¬τας τοῦ ἐ¬λευ¬θέ¬ρου Ἑλ¬λη¬νι¬κοῦ Κρά¬τους, ὁ βα¬σι¬κώ¬τε¬ρος φο¬ρέ¬ας κοι¬νω¬νι¬κῆς- φι¬λαν¬θρω¬πι¬κῆς δι¬α¬κο¬νί¬ας, ἡ ἀ¬νε¬ξά¬ντλη¬τη πη¬γή ἐ¬μπνεύ¬σε¬ως τῆς τέ¬χνης, τό στα¬θε¬ρό θε¬μέ¬λι¬ο τῶν ἀν¬θρω¬πι¬στι¬κῶν δι¬α¬τά¬ξε¬ων τῆς δι¬και¬ο¬σύ¬νης, ἡ κα¬θο¬ρι¬στι-κή συ¬νερ¬γά¬τι¬δα στό ἔρ¬γο τῆς Ἐ¬θνι¬κῆς μας Παι¬δεί¬ας.
Μέ αὐ¬τά τά δε¬δο¬μέ¬να ἐ¬πι¬θυ¬μοῦ¬με νά κα¬τα¬θέ¬σου¬με ὡς πνευ¬μα¬τι¬κός πατέρας τοῦ Ὀρθοδόξου Χιακοῦ Λα¬οῦ, ἀλ¬λά καί ὡς ἐ¬λεύ¬θε¬ρος Ἕλ¬λη¬ν πο¬λί¬της τῆς Ἑλ¬λη¬νι¬κῆς Δη¬μο¬κρα¬τί¬ας, τίς σκέ¬ψεις μας καί τίς θέ¬σεις μας γιά τόν ρόλο τῆς Ὀρθοδοξίας στό Ἔθνος μας. Καί οἱ θέ¬σεις αὐ¬τές θά στη¬ρί¬ζον¬ται στήν ἱ¬στο¬ρι-κή μας ἐ¬μπει¬ρί¬α, ἀλ¬λά καί στό σε¬βα¬σμό τῶν ἀρ¬χῶν καί τῶν ἀ¬ξι¬ῶν τῆς συ¬ντρι-πτι¬κῆς πλει¬ο¬ψη¬φί¬ας τοῦ Ἑλ¬λη¬νι¬κοῦ Λα¬οῦ, ὁ ὁ¬ποῖ¬ος εἶ¬ναι ἡ πη¬γή κά¬θε ἐ¬ξου¬σί¬ας στό πο¬λί¬τευ¬μα τῆς Χώ¬ρας μας.
Ἡ συ¬ζυ¬γί¬α τοῦ Ἑλ¬λη¬νι¬κοῦ Ἔ¬θνους καί τῆς Ὀρθοδοξίας δέν ἀ¬νή¬κει μό¬νο στό πα¬ρελ¬θόν. Ἡ Ἑλ¬λη¬νορ¬θό¬δο¬ξη Πα¬ρά¬δο¬ση ἐ¬ξα¬κο¬λου¬θεῖ νά ἀ¬πο¬τε¬λεῖ γι¬ά τόν Ἑλ-λη¬νι¬σμό τή με¬γί¬στη δύ¬να¬μη, μέ τήν ὁ¬ποί¬α εἶ¬ναι δυ¬να¬τόν νά ἀ¬ντι¬με¬τω¬πί¬ζει τά προ¬βλή¬μα¬τα ἀ¬πό τίς δι¬ε¬θνεῖς πο¬λι¬τι¬κές, κοι¬νω¬νι¬κο¬οι¬κο¬νο¬μι¬κές καί πνευ¬μα¬τι¬κές ἀ¬να¬κα¬τα¬τά¬ξεις. Ὅ¬σοι, τυ¬χόν, ἐ¬πι¬δι¬ώ¬κουν τήν ἀ¬πο¬κο¬πή τοῦ Ἔ¬θνους ἀ¬πό τίς ρί-ζες του καί τήν ἀ¬πο¬γύ¬μνω¬σή του ἀ¬πό τήν πνευ¬μα¬τι¬κή του πα¬νο¬πλί¬α ὄ¬χι μό¬νο ἔ-χουν πλή¬ρη ἄ¬γνοι¬α τῆς σπου¬δαι¬ό¬τη¬τας τῆς Ἑλ¬λη¬νορ¬θό¬δο¬ξης Πα¬ρά¬δο¬σης καί στή σύγ¬χρο¬νη ἐ¬πο¬χή, ἀλ¬λά καί εὑ¬ρί¬σκο¬νται ὑ¬πό τήν ἐ¬πί¬δρα¬ση ἀ¬να¬χρο¬νι¬στι¬κῶν ἐκ¬κλη¬σι¬ο¬λο¬γι¬κῶν προ¬ϋ¬πο¬θέ¬σε¬ων, οἱ ὁ¬ποῖ¬ες εἶ¬χαν δι¬α¬μορ¬φω¬θεῖ καί ἐ¬πι¬κρα¬τή¬σει στή Δύ¬ση ἀ¬πό τίς ἀρ¬χές τοῦ 19ου αἰ¬ῶ¬να. Καί ἐ¬νῶ ὅ¬σοι ὑ¬πο¬στη¬ρί¬ζουν αὐ¬τές τίς θέ¬σεις ἐ¬πι¬κα¬λοῦ¬νται ἀ¬ό¬ρι¬στες δι¬α¬τυ¬πώ¬σεις τοῦ δι¬α¬νο¬η¬τῆ καί πι¬στοῦ χρι¬στι¬α¬νοῦ Ἀ¬δα¬μά¬ντι¬ου Κο¬ρα¬ῆ, εὑ¬ρι¬σκο¬μέ¬νου ὑ¬πό τήν ἐ¬πί¬δρα¬ση τῶν πνευ¬μα¬τι¬κῶν κι¬νή-σε¬ων πού ἐ¬πι¬κρα¬τοῦ¬σαν τό¬τε στή Δύ¬ση, ἀ¬πο¬σι¬ω¬ποῦν σκο¬πί¬μως, τήν ἐκ¬τί¬μη¬σή του ὅ¬τι οἱ Κλη¬ρι¬κοί εἶ¬ναι «οἱ πνευ¬μα¬τι¬κοί ἡ¬γού¬με¬νοι τοῦ Λα¬οῦ, τε¬ταγ¬μέ¬νοι δι¬ά τήν ἠ¬θι¬κήν παι¬δεί¬αν τοῦ Γέ¬νους» καί τήν σύ¬στα¬σή του στόν κά¬θε Ἕλ¬λη¬να «νά μή ζη-τεῖ τήν σω¬τη¬ρί¬αν του πα¬ρά εἰς τήν ὁ¬ποί¬αν ἐ¬γεν¬νή¬θη καί ἐ¬βα¬πτί¬σθη Ἀ¬να¬το¬λι¬κήν Ἐκ¬κλη¬σί¬αν» (περ. ΝΕ¬Α Ε¬ΣΤΙ¬Α, Χρι¬στού¬γεν¬να 1983, σελ. 165). Ἄλ¬λω¬στε «Τό ὄ¬νο¬μα τῆς Ἑλ¬λά¬δος ἄ¬νευ τῆς Ὀρθοδοξίας δέν ἤ¬θε¬λεν ἴ¬σως ὑ¬πάρ¬χει σή¬με¬ρον ἤ ἐ¬ντός Βι-βλι¬ο¬θη¬κῶν καί εἰς σο¬φῶν τι¬νῶν ἀ¬να¬μνή¬σεις» (Σπ. Ζα¬μπέ¬λι¬ος).
Ση¬μα¬ντι¬κός εἶ¬ναι ὁ ρόλος τῆς Ὀρθοδοξίας καί  στή θρη¬σκευ¬τι¬κή καλ¬λι-έρ¬γει¬α τῶν μα¬θη¬τῶν. Ἡ παι¬δεία ἐ¬θε¬ω¬ρεῖ¬το ἀ¬νέ¬κα¬θεν ὡς ὑ¬πέρ¬τα¬τη ἀ¬ξί¬α τοῦ Ἑλ¬λη¬νι¬κοῦ Πο¬λι¬τι¬σμοῦ. Ὁ Πλού¬ταρ¬χος δι¬ε¬κή¬ρυσ¬σε ὅ¬τι «παι¬δεί¬α τῶν ἐν ἡ¬μῖν μό-νον ἔ¬στιν ἀ¬θά¬να¬τον καί θεῖ¬ον». Ὁ Ἅ¬γι¬ος Γρη¬γό¬ρι¬ος ὁ Θε¬ο¬λό¬γος συμ¬φω¬νεῖ λέ¬γο-ντας «οἶ¬μαι δέ πᾶ¬σιν ὁ¬μο¬λο¬γεῖ¬σθαι τῶν νοῦν ἐ¬χό¬ντων παί¬δευ¬σιν τῶν πα¬ρ’ ἡ¬μῖν ἀ-γα¬θῶν εἶ¬ναι τό πρῶ¬τον». Ἡ παι¬δεί¬α αὐ¬τή ὑ¬πῆρ¬ξε τό κα¬τ’ ἐ¬ξο¬χήν καύ¬χη¬μα τοῦ Ἑλ¬λη¬νι¬σμοῦ καί ἔ¬τυ¬χε πα¬γκο¬σμί¬ας ἀ¬να¬γνω¬ρί¬σεως ὡς Ἑλ¬λη¬νο¬ρθόδοξη, μα¬κράν τῆς ἀ¬νε¬πί¬τρε¬πτης κα¬πη¬λεί¬ας καί τῆς ἀ¬δι¬και¬ο¬λό¬γη¬της πο¬λε¬μι¬κῆς τοῦ ὅ¬ρου. Ἔ¬τσι ἡ Προ¬κή¬ρυ¬ξις τῆς Πε¬λο¬πον¬νη¬σι¬α¬κῆς Γε¬ρου¬σί¬ας (16.3.1822) ὁ¬ρί¬ζει ὅ¬τι «κά¬θε πε¬φω¬τι¬σμέ¬νη Δι¬οί¬κη¬σις ἔ¬χει χρέ¬ος νά φρον¬τί¬ζῃ δι¬ά τήν ἀ¬να¬τρο¬φήν τῶν πο¬λι¬τῶν¬ .¬.. κα¬θό¬τι δι’ αὐ¬τῶν ὁ ἄν¬θρω¬πος ¬.¬.. γνω¬ρί¬ζει τά κα¬θή¬κο¬ντά του πρός τόν Θε¬όν, πρός τήν πα¬τρί¬δα καί πρός τούς ὁ¬μοί¬ους του καί χει¬ρα¬γω¬γεῖ¬ται εἰς τήν ὁ¬δόν τῆς εὐ¬δαι-μο¬νί¬ας».
Τήν σύ¬ζευ¬ξη τῆς Ὀρθόδοξης Πί¬στης μέ τήν Πνευ¬μα¬τι¬κή πο¬ρεί¬α τοῦ Ἑλ¬λη¬νι-σμοῦ το¬νί¬ζει καί τό φι¬λε¬λεύ¬θε¬ρο πνεῦ¬μα τοῦ Γι¬ώρ¬γου Θε¬ο¬το¬κᾶ: «Ἡ ὀρ¬θό¬δο¬ξη χρι¬στι¬α¬νι¬κή πα¬ρά¬δο¬ση .¬.. ἔ¬χει πνευ¬μα¬τι¬κή καί ἠ¬θι¬κή ἀ¬ξί¬α ἀ¬νυ¬πο¬λό¬γι¬στη καί θά εἶ-ναι τε¬ρά¬στι¬α ἡ ζη¬μί¬α τοῦ ἔ¬θνους ἄν τήν ἀ¬φή¬σει ¬.¬.. νά χα¬θεῖ», ἐ¬φ’ ὅ¬σον γι¬ά τήν ση-με¬ρι¬νή Ἑλ¬λά¬δα «ἕ¬να θε¬με¬λι¬α¬κό γνώ¬ρι¬σμα τοῦ χα¬ρα¬κτή¬ρα της» εἶ¬ναι «ὅ¬τι εἶ¬ναι χώ¬ρα χρι¬στι¬α¬νι¬κή, δε¬μέ¬νη μά¬λι¬στα μέ τήν ἱ¬στο¬ρί¬α τοῦ χρι¬στι¬α¬νι¬σμοῦ ἀ¬πό τήν πρώ¬τη ὥ¬ρα». Ἕ¬νας ἐ¬κλε¬κτός πνευ¬μα¬τι¬κός ἄν¬δρας, ὁ πρῶ¬τος, με¬τά τήν με¬τα¬πο-λί¬τευ¬ση Πρό¬ε¬δρος τῆς Ἑλ¬λη¬νι¬κῆς Δη¬μο¬κρα¬τί¬ας, Μι¬χα¬ήλ Στα¬σι¬νό¬που¬λος, ἔ¬χει γρά¬ψει: «Μέ αὐ¬τό τό λα¬μπρόν ζεῦγμα τῶν δύ¬ο πνευ¬μα¬τι¬κῶν κό¬σμων (Ἑλ¬λη¬νι¬κοῦ καί χρι¬στι¬α¬νι¬κοῦ) εἶ¬χεν ἀρ¬χί¬σει ἡ πρώ¬τη με¬τά τήν ἀ¬νε¬ξαρ¬τη¬σί¬αν Ἑλ¬λη¬νι¬κή Παι-δεί¬α ¬.¬.. τά πρῶ¬τα σχο¬λι¬κά βι¬βλί¬α, πού ἐ¬ξε¬δό¬θη¬σαν δι¬ά νά εἰ¬σα¬χθοῦν εἰς τά ἐν μέ-σῳ κα¬τα¬πνι¬ζό¬ντων ἐ¬ρει¬πί¬ων λει¬τουρ¬γοῦ¬ντα πρῶ¬τα ἑλ¬λη¬νι¬κά σχο¬λεῖ¬α, ἦ¬σαν ἑλ¬λη-νι¬κά μα¬ζί καί χρι¬στι¬α¬νι¬κά. Συ¬νε¬ξε¬δί¬δο¬ντο εἰς ἑ¬νι¬αί¬ους τό¬μους οἱ μῦ¬θοι τοῦ Αἰ¬σώ-που μα¬ζί μέ τούς λό¬γους τοῦ Χρυ¬σο¬στό¬μου, ὁ Λου¬κι¬α¬νός μα¬ζί μέ τά ἔρ¬γα τοῦ Μεγάλου Βα¬σι¬λεί¬ου, ὁ Ξε¬νο¬φῶν καί ὁ Πλού¬ταρ¬χος καί ὁ Ἰ¬σο¬κρά¬της μα¬ζί μέ τόν πε¬ρί Ἱ¬ε¬ρω¬σύ¬νης λό¬γον τοῦ Γρη¬γο¬ρί¬ου τοῦ Θε¬ο¬λό¬γου. Αὐ¬τήν τήν προ¬σή¬λω¬σιν ἦλ¬θε νά ἐ¬πι¬κυ¬ρώ¬σῃ μέ στα¬θε¬ρό¬τη¬τα ὕ¬στε¬ρα ἀ¬πό ἕ¬να πλέ¬ον αἰ¬ῶ¬να τό ἑλ¬λη¬νι¬κόν Σύ-νταγ¬μα τοῦ 1952 ὁ¬ρί¬ζον εἰς τό ἄρ¬θρον 16 ὅ¬τι θε¬μέ¬λι¬ον τῆς ἑλ¬λη¬νι¬κῆς ἐκ¬παι¬δεύ¬σε-ως εἶ¬ναι τά ἰ¬δα¬νι¬κά τοῦ ἑλ¬λη¬νο¬χρι¬στι¬α¬νι¬κοῦ πο¬λι¬τι¬σμοῦ. Καί τό Ν.Δ. 4379/24.10.1964 ὁ¬ρί¬ζει ὅ¬τι ‘‘σκο¬πός τοῦ Γυ¬μνα¬σί¬ου εἶ¬ναι ἡ θρη¬σκευ¬τι¬κή ἀ¬γω¬γή τῶν μα¬θη¬τῶν κα¬τά τά δό¬γμα¬τα καί δι¬δά¬γμα¬τα τῆς Ὀρ¬θο¬δό¬ξου Χρι¬στι¬α¬νι¬κῆς Θρη¬σκεί-ας¬.¬.¬. εἰς τό Λύ¬κει¬ον οἱ μα¬θη¬ταί πρέ¬πει νά ἐμ¬βα¬θύ¬νουν εἰς τό πνεῦ¬μα τοῦ χρι¬στι¬α¬νι-σμοῦ καί νά κα¬τα¬νο¬ή¬σουν τόν ρό¬λον τῆς Ὀρ¬θο¬δο¬ξί¬ας εἰς τήν ἱ¬στο¬ρί¬αν τοῦ Ἐλ¬λη¬νι-κοῦ Ἔ¬θνους καί νά με¬λε¬τή¬σουν καί νά ἐ¬κτι¬μή¬σουν τήν ἀ¬ξί¬αν τῆς ἀρ¬χαί¬ας ἑλ¬λη¬νι-κῆς καί τῆς χρι¬στι¬α¬νι¬κῆς Γραμ¬μα¬τεί¬ας καί Τέ¬χνης’’. Ἡ ζω¬ντα¬νή αὐ¬τή φω¬νή τοῦ προ¬σφά¬του τού¬του νο¬μο¬θε¬τή¬μα¬τος, ἐ¬πι¬βε¬βαι¬ώ¬νει ἀ¬κό¬μη μί¬αν φο¬ράν ὅ¬τι τό πνεῦ¬μα τό ἑλ¬λη¬νι¬κόν, ὑ¬πό τήν ἐκ¬δή¬λω¬σίν του τήν ἑλ¬λη¬νο¬χρι¬στι¬α¬νι¬κήν, κα¬τώρ¬θω¬σε νά ἐ¬πι-ζή¬σῃ ἀ¬κμαῖ¬ον ὄ¬χι μό¬νον ἀ¬πό τήν φο¬βε¬ράν δου¬λεί¬αν ἀλ¬λά καί ἀ¬πό τό πνεῦ¬μα τοῦ ὑ-λι¬σμοῦ τοῦ 19ου αἰ¬ῶ¬νος, καί ἀ¬πό τήν δε¬σπο¬τεί¬αν τῆς μη¬χα¬νῆς κα¬τά τάς ἀρ¬χάς τοῦ 20οῦ αἰ¬ῶ¬νος καί ἐ¬πι¬ζεῖ θρι¬αμ¬βευ¬τι¬κά ὑ¬πό τήν συ¬ντρι¬πτι¬κήν τε¬χνο¬κρα¬τί¬αν τῆς πα-ρού¬σης ἐ¬πο¬χῆς, πού προ¬κα¬λεῖ τό¬σον δέ¬ος εἰς τούς ὑ¬περ¬μά¬χους τοῦ πνεύ¬μα¬τος». (Μ.Δ. Στα¬σι¬νο¬πού¬λου «Ἡ δύ¬σις τοῦ ἀρ¬χαί¬ου κό¬σμου καί ἡ συ¬νά¬ντη¬σίς του μέ τόν χρι¬στι¬α¬νι¬σμόν» ΝΕ¬Α Ε¬ΣΤΙ¬Α, τ. 903, 15.2.1965).
Ἀ¬πό αὐ¬τές τίς μαρ¬τυ¬ρί¬ες εἶ¬ναι πρό¬δη¬λον ὅ¬τι ἡ ἱ¬ε¬ρή τρο¬φο¬δο¬σί¬α τῆς μα¬θη¬τι-ώσ¬σας νε¬ό¬τη¬τος ἀ¬πό τήν Ὀρ¬θο¬δο¬ξία ση¬μαί¬νει καί ἐ¬κτί¬μη¬ση στή χρι¬στι¬α¬νι¬κή πί-στη καί ἀ¬γά¬πη στό Λα¬ό μας. Καί τοῦ¬το γι¬ά τόν ἑ¬ξῆς λό¬γο: Κα¬τά τήν δι¬άρ¬κει¬α τῶν τεσ¬σά¬ρων αἰ¬ώ¬νων δου¬λεί¬ας ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκ¬κλη¬σί¬α εἶ¬χε ὑ¬πό τήν εὐ¬θύ¬νη της τίς ἀ¬να¬δει¬χθεῖ¬σες Σχο¬λές τοῦ Γέ¬νους καί τά ἀ¬νε¬πί¬ση¬μα Σχο¬λεῖ¬α τῶν Μο¬νῶν καί Ἐ¬πι¬σκο¬πῶν. Ἄν σ’ αὐ¬τά τά σχο¬λεῖ¬α ἐ¬χαλ¬κεύ¬ο¬ντο ἀ¬νε¬λεύ¬θε¬ρες συ¬νει¬δή¬σεις, τό¬τε πῶς ἐ¬φθά¬σα¬με στόν ἐ¬πι¬κό ἀ¬γῶ¬να τῆς ἐ¬λευ¬θε¬ρίας τοῦ 1821 καί στίς θυ-σί¬ες τό¬σων ἡ¬ρώ¬ων, οἱ ὁ¬ποῖ¬οι ἐ¬θυ¬σι¬ά¬σθη¬καν γι¬ά νά ζοῦ¬με ἐ¬μεῖς ἐ¬λεύ¬θε¬ροι;
Ἄλ¬λω¬στε, οἱ δε¬σμοί μέ τήν πα¬ρά¬δο¬ση καί μέ τά ἰ¬δα¬νι¬κά κά¬θε εὐ¬ρω¬πα¬ϊ¬κῆς χώ¬ρας ἀ¬να¬νε¬ώ¬νο¬νται συ¬νε¬χῶς στίς συ¬νει¬δή¬σεις τῶν ἐκ¬παι¬δευ¬ο¬μέ¬νων μα¬θη¬τῶν τῆς δη¬μο¬τι¬κῆς καί μέ¬σης ἐκ¬παί¬δευ¬σης. Τέ¬τοι¬οι σκο¬ποί δέν θυ¬σι¬ά¬ζο¬νται πο¬τέ στά ἀ¬κα¬θό¬ρι¬στα πλαί¬σι¬α μι¬ᾶς γε¬νι¬κῆς ἐ¬λευ¬θε¬ρί¬ας, ἡ ὁ¬ποί¬α συ¬νή¬θως με¬τα-πί¬πτει σέ ἀ¬πει¬θαρ¬χί¬α καί ἀ¬συ¬δο¬σί¬α ὅ¬σων δέν μπο¬ροῦν νά ἐ¬κτι¬μή¬σουν καί νά ἀ¬ξι¬ο¬ποι¬ή¬σουν τό μέ¬γι¬στο αὐ¬τό ἀ¬γα¬θό τῆς ἀν¬θρώ¬πι¬νης ζω¬ῆς. Ἔ¬τσι εἶ¬ναι ἀ¬πα¬ραί¬τη¬τη ἡ Ὀρθόδοξη θρη¬σκευ¬τι¬κή ἀ¬γω¬γή τῶν παι¬δι¬ῶν μας κα¬θώς τά δι¬δά-σκει τήν ἀ¬λή¬θει¬α τῆς ἐ¬λευ¬θε¬ρί¬ας. Οἱ ἀ¬ντί¬θε¬τοι ζη¬τοῦν νά θρέ¬ψου¬με τά παι¬δι¬ά μας μέ τά ψεύ¬δη τῆς ἐ¬φή¬με¬ρης ζω¬ῆς τοῦ ὑ¬λι¬σμοῦ καί τῆς ἀ¬συ¬δο¬σί¬ας. Ἡ Ὀρθόδοξη Πί¬στη μας ἀ¬ξι¬ο¬λο¬γεῖ τόν ἄν¬θρω¬πο ὡς ψυ¬χή καί πρό¬σω¬πο καί προ-σπα¬θεῖ νά δη¬μι¬ουρ¬γή¬σει ὑ¬πεύ¬θυ¬νες καί ὁ¬λο¬κλη¬ρω¬μέ¬νες προ¬σω¬πι¬κό¬τη¬τες πού θά εἶ¬ναι στο¬λί¬δι τῆς κοι¬νω¬νί¬ας. Δι¬δά¬σκει κα¬νό¬νες ζω¬ῆς, πρά¬ξε¬ως καί χά¬ρι¬τος, ἐ-νῶ οἱ ἀρ¬νη¬τές της προ¬βάλ¬λουν τυ¬χάρ¬πα¬στα πρό¬τυ¬πα ζω¬ῆς, γε¬μά¬τα ἀ¬πό μη¬δε¬νι-σμό καί ἀ¬πο¬γο¬ή¬τευ¬ση. Καί ἐ¬νῶ ἡ Ὀρθόδοξη πί¬στη σέ¬βε¬ται τό ἀν¬θρώ¬πι¬νο σῶ¬μα, ὡς κα¬τοι¬κη¬τή¬ρι¬ο τοῦ Ἁ¬γί¬ου Πνεύ¬μα¬τος, οἱ δι¬ά¬φο¬ροι ἐκ¬συγ¬χρο¬νι¬σταί τό ἔ¬κα¬ναν σύμ¬βο¬λο ἐ¬ξευ¬τε¬λι¬σμοῦ καί κα¬τα¬πτώ¬σε¬ως.
Τήν σχέ¬ση αὐ¬τή με¬τα¬ξύ τῆς Ὀρ¬θο¬δό¬ξου Πα¬ρα¬δό¬σε¬ως καί τοῦ Ἑλ¬λη¬νι¬σμοῦ, ἐπε¬σή¬μα¬νε χα¬ρα¬κτη¬ρι¬στι¬κά ὁ Χρῆστος Θη¬βαῖ¬ος, Εἰ¬ση¬γη¬τής στήν Ἐ¬πι¬τρο¬πή Ἀ-να¬θε¬ω¬ρή¬σε¬ως τοῦ Συ¬ντά¬γμα¬τος τῆς Δ΄ Ἀ¬να¬θε¬ω¬ρη¬τι¬κῆς Βου¬λῆς: «ὁ κα¬θο¬ρι¬σμός τῆς ἐ¬πι¬κρα¬τού¬σης θρη¬σκεί¬ας τοῦ Ἑλ¬λη¬νι¬κοῦ Κρά¬τους ὑ¬περ¬βαί¬νει τήν δύ¬να¬μιν οἱ-ασ¬δή¬πο¬τε ἐ¬θνι¬κῆς συ¬νε¬λεύ¬σε¬ως, δι¬ό¬τι ἀ¬πο¬τε¬λεῖ ἡ ὀρ¬θό¬δο¬ξος πί¬στις συ¬στα¬τι¬κόν στοι¬χεῖ¬ον τῆς ψυ¬χο¬συν¬θέ¬σε¬ως τοῦ Ἕλ¬λη¬νος καί ἱ¬στο¬ρι¬κόν δε¬δο¬μέ¬νον ἀ¬πα¬ρα¬σά¬λευ-τον. Τό¬σον δέ τοῦ¬το ἐ¬θε¬ω¬ρή¬θη ἀ¬ναμ¬φι¬σβή¬τη¬τον, ὥ¬στε τά ἑλ¬λη¬νι¬κά ἐ¬πα¬να¬στα¬τι¬κά συ¬ντά¬γμα¬τα ὡς γνώ¬ρι¬σμα τοῦ Ἕλ¬λη¬νος ἔ¬θε¬σαν τήν Χρι¬στι¬α¬νι¬κήν θρη¬σκεί¬αν».
Ἄν, λοι¬πόν, δέν θά εἶ¬χε καμ¬μι¬ά ἰ¬σχύ, ἀ¬πό¬φα¬ση νά κα¬τε¬δα¬φι¬σθεῖ ὁ Παρ¬θε¬νώ-νας, πο¬λύ φο¬βε¬ρώ¬τε¬ρος θά ἦ¬ταν ὁ θρη¬σκευ¬τι¬κός ἀ¬πο¬χρω¬μα¬τι¬σμός τῆς Ἑλ¬λη¬νι-κῆς παι¬δεί¬ας.
Σ’ αὐ¬τή τή κατεύθυνση προ¬στί¬θε¬νται οἱ ἀ¬να¬ρί¬θμη¬τες φω¬νές τῶν ἡ¬ρώ¬ων καί τῶν μαρ¬τύ¬ρων τῆς Ἐκ¬κλη¬σί¬ας καί τοῦ Ἔ¬θνους μας, τῶν Με¬γά¬λων Πα¬τέ¬ρων καί Δι¬δα¬σκά¬λων τοῦ Γέ¬νους καί ὅ¬λων ἐ¬κεί¬νων οἱ ὁ¬ποῖ¬οι συ¬νέ¬θε¬σαν τήν με¬γα¬λει¬ώ¬δη ἐ¬πο¬ποι¬ί¬α τοῦ Ἑλ¬λη¬νι¬σμοῦ καί ὡς ὄρ¬γα¬να τοῦ Ἁ¬γί¬ου Πνεύ¬μα¬τος δι¬ε¬μόρ¬φω¬σαν τόν πο¬λυ¬τι¬μώ¬τε¬ρο θη¬σαυ¬ρό τῆς ἀν¬θρω¬πό¬τη¬τας, τήν ἑλ¬λη¬νορ¬θό¬δο¬ξη πα¬ρά¬δο¬ση. Γι’ αὐ¬τό γιά τήν πορεία μας «Κρι¬ταί θά μᾶς δι¬κά¬σουν οἱ ἀ¬γέν¬νη¬τοι καί οἱ νε-κροί». Ἐ¬μεῖς θέ¬λου¬με τό Ἔ¬θνος μας νά προ¬ο¬δεύ¬ει, τό λα¬ό μας νά εἶ¬ναι ἑ¬νω¬μέ-νος, τήν Ὀρθόδοξη  Ἐκ¬κλη¬σί¬α νά δέ¬χε¬ται τόν σε¬βα¬σμό τῶν ἄλ¬λων, ὅ¬πως καί ἐ-κεί¬νη σέ¬βε¬ται καί στη¬ρί¬ζει ὅ¬λους. «Τοῦ¬το οὖν λέ¬γω καί μαρ¬τύ¬ρο¬μαι ἐν Κυ¬ρίῳ, μη-κέ¬τι ὑ¬μᾶς πε¬ρι¬πα¬τεῖν,  κα¬θώς καί τά λοι¬πά ἔ¬θνη πε¬ρι¬πα¬τεῖ ἐν ματαιότητι τοῦ νοός αὐτῶν, ἐσκοτισμένοι τῇ διανοίᾳ, ὄντες ἀπηλλοτριωμένοι τῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ, διά τήν ἄγνοιαν τήν οὖσαν ἐν αὐτοῖς, διά τήν πώρωσιν τῆς καρδίας αὐτῶν»(Ἐφεσ. δ΄ 17).
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 2018                   
Μέ πατρικές εὐχές





+Ο ΧΙΟΥ, ΨΑΡΩΝ & ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ ΜΑΡΚΟΣ




Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

ΠΡΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΝΟΡΙΤΩΝ ΜΑΣ, ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΑΣ ΟΤΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017 ΕΙΣ ΤΟΝ  ΙΕΡΟ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟ ΝΑΟ ΑΓ.ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΒΑΡΒΑΣΙΟΥ ΘΑ ΤΕΛΕΣΤΕΙ Ο ΟΡΘΡΟΣ Κ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ Θ.ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΧΟΡΟΣΤΑΤΟΥΝΤΟΣ ΤΟΥ ΠΟΙΜΕΝΑΡΧΟΥ ΜΑΣ κ.κ.ΜΑΡΚΟΥ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΑΘΩ, ΘΑ ΤΕΛΕΣΤΕΙ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΔΙΑΚΟΝΟΥ ΤΟΥ κ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ π.Ι.ΜΠΟΓΗ.ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΕΥΣΕΒΕΙΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΛΘΟΥΝ ΕΙΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΟΧΕΙΡΟΤΟΝΗΘΕΝΤΑ ΔΙΑΚΟΝΟ ΜΑΣ.